مدیریت شهری عامل‌گرا و مدیریت دانش هوشمند: چارچوبی برای هماهنگ‌سازی ارزش در عرصه عمومی

سخن سردبیر

نویسنده

استاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

10.22091/stim.2025.4451

چکیده

پارادایم شهر هوشمند از طریق یکپارچه‌سازی داده‌ها و تحلیل‌های پیش‌بینانه، حکمرانی شهری را پیش برده است. با این حال، پیشرفت‌های اخیر در سامانه‌های هوش مصنوعی خودمختار امکان شکل‌گیری «مدیریت شهری عامل‌گرا» را فراهم کرده است—معماری حکمرانی‌ای که در آن عامل‌های خودمختار به‌طور مستمر سامانه‌های شهری را در راستای اهداف کدگذاری‌شده ارزش عمومی بهینه‌سازی می‌کنند. این مقاله با پیوند دادن مدیریت شهری عامل‌گرا به «مدیریت دانش هوشمند» استدلال می‌کند که حکمرانی عامل‌گرا به‌طور ساختاری وابسته به زیرساخت‌های دانشی هوشمند است. با اتکا بر نظریه حکمرانی سایبرنتیک، دیدگاه مبتنی بر دانش درباره سازمان، نظریه ارزش عمومی و ادبیات حکمرانی دیجیتال، این پژوهش چارچوبی یکپارچه برای پیوند سامانه‌های چندعاملی شهری با معماری‌های دانش هوشمند ارائه می‌دهد. نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که شهرهای عامل‌گرا صرفاً نماد تحول فناورانه نیستند، بلکه گذار به سوی اکوسیستم‌های حکمرانی خودمختار مبتنی بر دانش را نمایندگی می‌کنند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Agentic Urban Management and Smart Knowledge Management: A framework to Orchesterization of Value in the Public Sphere

نویسنده [English]

  • Mohammad Hassanzadeh
Professor, Tarbiat Modares University.Tehran, Iran.
چکیده [English]

The smart city paradigm has advanced urban governance through data integration and predictive analytics. However, recent advances in autonomous AI systems have enabled the emergence of “agentic urban management”—a governance architecture in which autonomous agents continuously optimize urban systems toward codified public value goals. By linking agentic urban management to “smart knowledge management,” this paper argues that agentic governance is structurally dependent on smart knowledge infrastructures. Drawing on cybernetic governance theory, the knowledge-based view of organization, public value theory, and the digital governance literature, this paper provides an integrated framework for linking urban multi-agent systems with smart knowledge architectures. The paper concludes that agentic cities are not simply symbols of technological transformation, but represent a transition to autonomous knowledge-based governance ecosystems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Agentic city
  • smart city
  • generative artificial intelligence
  • emerging technologies
  • agentic urban management

مراجع

Anthopoulos, L. (2017). Smart utopia vs smart reality: Learning by experience from 10 smart city cases. Cities, 63, 128–148.
Argyris, C., & Schön, D. (1978). Organizational learning: A theory of action perspective. Addison-Wesley.
Batty, M., Axhausen, K., Giannotti, F., et al. (2012). Smart cities of the future. European Physical Journal Special Topics, 214(1), 481–518.
Beer, S. (1972). Brain of the firm. Allen Lane.
Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2006). Digital era governance. Journal of Public Administration Research and Theory, 16(3), 467–494.
Grant, R. M. (1996). Toward a knowledge-based theory of the firm. Strategic Management Journal, 17(S2), 109–122.
Hassanzadeh, M. (2025). Smart Knowledge Management: A new beginning for smart transformation. Sciences and Techniques of Information Management, 11(2), 303–317.
Kitchin, R. (2014). The real-time city? Big data and smart urbanism. GeoJournal, 79(1), 1–14.
Kitchin, R. (2017). Thinking critically about and researching algorithms. Information, Communication & Society, 20(1), 14–29.
Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Harvard University Press.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company. Oxford University Press.
Pasquale, F. (2015). The black box society. Harvard University Press.
ارسال نظر در مورد این مقاله
CAPTCHA Image
علوم و فنون مدیریت اطلاعات
دوره 11، شماره 4
دی 1404
صفحه 210-218

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار