مهارت سواد دیجیتالی کارکنان و رابطه آن با توانمندسازی آنان (مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشجوی دکتری، مدیریت اطلاعات و دانش، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

10.22091/stim.2021.6487.1513

چکیده

هدف: امروزه داشتن مهارت سواد دیجیتالی از توانمندی‌‌های مهم برای کارکنان برای پیشبرد مسئولیت‌‌های شغلی است. بنابراین، بررسی مهارت سواد دیجیتالی کارکنان سازمان‌‌ها و عوامل مرتبط با آن ضروری است. هدف اصلی پژوهش حاضر، ارزیابی سواد دیجیتالی کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی تهران می‌‌باشد.
روش‌‌: پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، پیمایشی- توصیفی است که با استفاده از پرسشنامه انجام شد. جامعه آماری تحقیق 440 نفر از کارکنان دارای مدرک تحصیلی کارشناسی و بالاتر دانشگاه علامه طباطبائی (تهران) بودند که با فرمول کوکران حجم نمونه آماری به تعداد 206 نفر محاسبه و تعیین شد. در این پژوهش با استفاده از روش تصادفی ساده، پرسشنامه‌‌ها بین پاسخگویان توزیع گردید. جهت سنجش توانمندسازی کارکنان از پرسشنامه استاندارد توانمندسازی روان‌‌شناختی اسپریتزر (1995) و برای سنجش سواد دیجیتالی از پرسشنامه محقق‌‌ساخته استفاده شد. کلیه تحلیل‌‌ها نیز با استفاده از نسخه 23 نرم‌‌افزار Spss انجام گرفت.
نتایج: نتایج تجزیه و تحلیل داده‌‌ها نشان داد که میانگین کل میزان توانمندسازی کارکنان برابر با (86.3) بوده و در سطح زیاد قرار دارد، ولیکن، میانگین میزان مهارت سواد دیجیتالی آنان برابر با (53.3) و در سطح متوسط می‌‌باشد. همچنین پاسخگویان دارای بیشترین سطح توانمندسازی در مولفه‌‌های احساس معناداری با میانگین (80.4)، و شایستگی برابر با میانگین (49.4) بودند، ولیکن در مولفه‌‌های حق انتخاب برابر با (31.3)، و تاثیرگذاری (36.3) در سطح متوسط قرار داشتند.
نتایج سایر یافته‌‌های تحقیق نشان داد بین مهارت سواد دیجیتالی و توانمندسازی کارکنان رابطه معناداری وجود داشته و ضریب همبستگی برابر با (r = .278) به دست آمد.
نتایج بررسی روابط همبستگی مولفه‌‌های توانمندسازی نیز نشان داد که به جز مولفه احساس معناداری، بین سایر مولفه‌‌های توانمندسازی کارکنان و مهارت سواد دیجیتالی رابطه معناداری وجود داشته و در این میان، مولفه حق انتخاب (r = .342) دارای بیشترین همبستگی و احساس شایستگی (r = .187) دارای کم‌‌ترین همبستگی با مهارت سواد دیجیتالی کارکنان بود. میزان همبستگی مولفه ثاثیرگذاری نیز برابر با (r = .287) بدست آمد.
نتیجه‌‌گیری: مهارت سواد دیجیتالی کارکنان دانشگاه علامه طباطبائی در سطح مناسبی قرار ندارد. همچنین با توجه به اهمیت رابطه موجود بین مهارت سواد دیجیتالی کارکنان و میزان توانمندسازی روانشناختی آنان، ضروری است که جهت ارتقای مهارت سواد دیجیتالی کارکنان، اقدامات آموزشی لازم در دانشگاه‌‌ها صورت پذیرد. در این رابطه ایجاد سرفصل آموزشی مهارت‌‌های سواد دیجیتالی در آموزش‌‌های ضمن خدمت کارکنان، و برگزاری دوره‌‌های آموزشی با محوریت مدیریت اسناد و محتوی دیجیتال از راهکارهای پیشنهادی پژوهش حاضر است.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Employee Digital Literacy Skills and its Relationship with their Empowerment (Case study: Allameh Tabatabai University staff)

نویسندگان [English]

  • Hassan Mantegh
  • Leila Jabbari
PhD., Student in Information and Knowledge Management, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Objectives: Today, having digital literacy skills is one of the most important capabilities for employees to improve their work performance. Therefore, it is necessary to examine the digital literacy skills of employees in organizations and to evaluate factors that affected these skills. The main purpose of this study is to evaluate the digital literacy of Allameh Tabatabai University staff in Tehran.
Methods: The present paper is an applied study which used the descriptive-survey method and is conducted using a questionnaire technique. The total statistical population of the study was 440 employees of Allameh Tabatabai University (Tehran) with BA and higher degrees. The sample of the study was calculated and decreased to 206 using Cochran’s formula. Questionnaires were distributed among the respondents using a simple random method, Spritzer (1995) standard psychological empowerment questionnaire was used to measure employee empowerment and a researcher-made questionnaire was used to measure digital literacy. Data analysis was performed using version 23 of SPSS software.
Results: The results of data analysis showed that the total average of the employee capability is equal to (86.3) which is at a high level, however, the average level of their digital literacy skills is equal to (53.3) which is at an average level. Respondents also had the highest level of empowerment in the components of significant feeling with an average of (80.4), and competency with an average of (49.4), but they were assumed in mid-level in the components of "the right to choose" with an average of (31.3), and "effectiveness" (Average=3.36). Fndings also showed that there was a significant relationship between digital literacy skills and employee empowerment (r=.278). Examining the correlation between “empowerment” components also showed that, except for the “sense of meaning component”, there is a significant relationship between other components of employee empowerment and digital literacy skills. “Competency” had the lowest correlation with “employees' digital literacy skills” (r=.187). The correlation of the “effector component” was also equal to 0.287.
Conclusions: The research findings indicate that the digital literacy skills of employees are not at an appropriate level. Also, considering the importance of the relationship between employees 'digital literacy skills and their psychological empowerment, it is necessary to improve employees' digital literacy skills.
In this regard, defining digital literacy programs in the in-service training of employees and holding training courses focused on document management and digital content are among the proposed solutions of the present study.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • digital literacy
  • Empowerment
  • Allameh Tabatabai University
  • Staff
  • Skills
اسفندیاری، ر. (1398). سواد دیجیتالی معلمان زبان انگلیسی در محیط‌‌های آموزشی ایران: ضرورت حرفه‌‌ای‌‌سازی معلمان در دنیای دیجیتال. پژوهش‌‌های زبانشناختی در زبان‌‌های خارجی، 9(3): 691-720.
DOI: 10.22059/jflr.2019.266987.556
اسکات، س.، ژافه، د. (1375). تواناسازی کارکنان. ترجمه م. ایران‌‌نژاد پاریزی. کرج: موسسه تحقیقات و آموزش مدیریت.
اعرابی، س.م.، فیاضی، م. (1387). متدولوژی تدوین و جاری‌‌سازی استراتژی توانمندسازی منابع انسانی بر بستر فرهنگی ایران. پژوهش‌‌های مدیریت منابع انسانی ، 1(1): 1-18.
حسن‌‌پور، ا.، عباسی، ط. (1388). مدیریت منابع انسانی پیشرفته. تهران: انتشارات یکان، ج2.
زارعی‌‌متین، ح.، محمدی الیاسی، ق.، صنعتی، ز. (1386). بررسی رابطه بین آموزش‌‌های ضمن خدمت و توانمندسازی کارکنان (در سازمان جهاد کشاورزی استان قم). فرهنگ مدیریت، 5(16): 87-116.
ضیائی، م.ص.، نرگسیان، ع.، آیباغی اصفهانی، س. (1387). نقش رهبری معنوی در توانمندسازی کارکنان دانشگاه تهران. مدیریت دولتی، 1(1): 67-86.
عابد سعیدی، ژ.، مظفری، م.، پازارگادی، م.، علوی مجد، ح. (1389). بررسی جو توانمندسازی کارکنان در مراکز مدیریت حوادث و فوریت‌‌های پزشکی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، 2(18): 44-54.
عباسی، ط.، حسن‌‌پور، ش.، حسنعلی‌‌پور هریس، ر. (1391). بررسی رابطه توانمندسازی کارکنان و تعهد سازمای کارکنان. مدیریت توسعه و تحول، 11: 17-23.
قربانی‌‌زاده، ع. (1385). بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و تعهد سازمانی. پایان‌‌نامه کارشناسی ارشد. تهران: دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی.
قوچانی، ف.، حیدری، ح.، یزدانی زیارت، م. (1391). بررسی رابطه بین توانمندسازی روانشناختی کارکنان و میزان فشار روانی منفی (مورد مطالعه: سازمان کار و امور اجتماعی استان قم). روانشناسی تحلیلی شناختی، 3(12): 77-86.
محرمی، ا.، مهدیون، ر.، قاسم‌‌زاده، ا.، رزاقی، م. (1399). نقش سواد دیجیتالی و ظرفیت یادگیری سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان آموزشی. مدیریت اطلاعات، 6(1): 201-222.
نیکخواه، م.، کردی بروجنی، ا. (1398). بررسی نقش شیوه‌‌های سواد دیجیتالی معلمان بر کارآفرینی دانش‌‌آموزان دوره دوم ابتدایی شهرکرد. در: چهارمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش، محمودآباد.
CAPTCHA Image